Γράφει η Ευγενία Ευσταθίου, Τοπικό Κίνημα ΠΟΓΟ Ορμήδειας
Είναι πολύς καιρός τώρα που ακούω γύρω μου την πρόοδο που έκανε η γυναίκα στην κοινωνία και πως καταφέραμε να βρισκόμαστε πλέον σε κάθε επάγγελμα, σε κάθε συμβούλιο, σε κάθε επιτροπή, σε κάθε ψηφοδέλτιο. Και κάθε φορά που το ακούω, το ίδιο αγκάθι τριβελίζει το μυαλό μου. Η ίδια αίσθηση ότι η κοινωνία βρήκε ξανά τον τρόπο να εκμεταλλευτεί τη γυναίκα για αλλότριους σκοπούς. Και αυτή τη φορά η αίσθηση είναι χειρότερη γιατί η παγίδα είναι τόσο περίτεχνα στημένη που πέσαμε και οι ίδιες μέσα χωρίς να το καταλάβουμε.
Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η γυναίκα μέσα στο χρόνο έδωσε τεράστιο αγώνα για να κερδίσει τα αυτονόητα. Διεκδικήσαμε και κερδίσαμε με αυτοθυσία την πολυπόθητη ισότητα σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, τουλάχιστον στα χαρτιά, και καταφέραμε να αποδείξουμε την αξία μας ως οντότητες, ως ισότιμα άτομα και ως ολοκληρωμένοι άνθρωποι.
Εισχωρήσαμε και εδραιωθήκαμε σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, με πολλές γυναίκες να διακρίνονται ως εξέχουσες προσωπικότητες στις επιστήμες, στις επιχειρήσεις, στην πολιτική. Και παρόλα αυτά, ακόμα εν έτει 2025, συνεχίζουμε να ακούμε φράσεις όπως:
«είμαστε πολύ ευχαριστημένοι γιατί το Συμβούλιο μας αποτελείται από Χ αριθμό γυναικών»
«θεωρούμε ότι έχουμε ένα δυνατό ψηφοδέλτιο γιατί αποτελείται από Ψ αριθμό υποψήφιων γυναικών»
Και κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω τέτοιες φράσεις νιώθω τρομερή απογοήτευση. Ναι φυσικά είναι τεράστιο κατόρθωμα να υπάρχουν πλέον αυτοί οι αριθμοί στο τάδε συμβούλιο ή στο δείνα ψηφοδέλτιο. Όμως πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι δεν είναι ο αριθμός των γυναικών που δίνουν αξία σε αυτά αλλά ο αριθμός των άξιων μελών, των άξιων υποψηφίων που τυχαίνει να είναι γυναίκες. Δεν άκουσα ποτέ να λένε « είμαστε πολύ ευχαριστημένοι γιατί έχουμε τόσους άντρες στην επιτροπή μας».
Ακόμα θεωρείται επίτευγμα δηλαδή από μια εταιρία να διαθέτει γυναίκες στο Διοικητικό της Συμβούλιο. Και ταυτόχρονα εργαλείο εκμετάλλευσης, αφού όταν φτάνει κάποιος στο σημείο να διαλαλήσει ότι έχει γυναίκες στην σύνθεση, ακόμα και αν δεν το κάνει επί σκοπού, στην ουσία υποτιμάει τις γυναίκες αυτές. Όταν κάποιος διαφημίζει π.χ. ότι στο ψηφοδέλτιό του έχει τόσες γυναίκες, ουσιαστικά αφήνει να υπαινιχθεί ότι είναι εκεί κυρίως γιατί είναι γυναίκες και θέλει να δείξει ότι τις υπολογίζει. Θα μπορούσε όμως να έχει οποιαδήποτε άλλη υποψήφια αρκεί να είναι γυναίκα. Αντί να δίνουμε σημασία στην προσωπικότητα, στις αξίες, στα προσόντα, συνεχίζουμε να τονίζουμε το φύλο. Έτσι όμως υποτιμούμε τόσο τις ίδιες τις υποψήφιες όσο και αυτούς που τις επέλεξαν και ακόμα και αυτούς που καλούνται να τις ψηφίσουν.
Αυτό είναι που θέλουμε; Μετά από τόσα χρόνια, τόσους αγώνες, τόσες θυσίες, αυτό μας ικανοποιεί; Εμένα προσωπικά όχι. Νιώθω ότι τα κατοχυρωμένα μας δικαιώματα διαστρεβλώνονται χωρίς να το καταλάβουμε καν. Συνεχίζουν και εκμεταλλεύονται το γυναικείο φύλο, μόνο που αυτή τη φορά το κάνουν χρησιμοποιώντας αντίστροφη ψυχολογία και μάλιστα τόσο επιτυχημένα που ακόμα και αν κάποιος δεν έχει τέτοια πρόθεση δυστυχώς πέφτει στην παγίδα αυτή, έχοντας μάλιστα την εντύπωση ότι μας αποδίδει τα εύσημα.
Κάποια στιγμή οι πρακτικές αυτές πρέπει να σταματήσουν. Η γυναίκα πάλεψε, αγωνίστηκε, πόνεσε, θυσίασε, κέρδισε. Κέρδισε το δικαίωμα να βρίσκεται σε κάθε συμβούλιο, σε κάθε έδρανο, σε κάθε αξίωμα. Και το κέρδισε όχι γιατί είναι γυναίκα αλλά γιατί είναι εξίσου άξια. Και η αξία μας δεν είναι και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να είναι το μέσο για να κερδηθεί οποιοδήποτε παιχνίδι εντυπώσεων.