Εκλεκτές προσκεκλημένες, εκλεκτοί προσκεκλημένοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές, φίλες και φίλοι,
Είναι με μεγάλη χαρά που βρίσκομαι σήμερα εδώ, σε αυτή την εκδήλωση της ΠΟΓΟ Κιτίου για να τιμήσουμε την προσφορά, την τόλμη και το επαναστατικό ήθος των αγωνιστριών που θεμελίωσαν το προοδευτικό γυναικείο κίνημα στη χώρα μας.
Σήμερα τιμούμε τις συναγωνίστριες Κίκα Ππίριλλου, Κούλα Σιάτη, Παρασκευού Παντελή, Χρυστάλλα Χατζηκωνσταντή, Ειρήνη Ππίριλου, Ρίτα Νεοφύτου, Ελένη Ζαφείρη, Κυριακή Νικολάου και Ελένη Ακρίτα. Γυναίκες που αποτελούν την γενιά των στελεχών που σήκωσαν το βάρος της οικοδόμησης και της μαζικοποίησης του γυναικείου μας κινήματος. Πάνω σε αυτές στηρίζονται όλα όσα έχουμε σήμερα. Τα πολύτιμα στελέχη της βάσης, με έντονη παρουσία σε τοπικό επίπεδο, με συνεχή επαφή με τις γυναίκες στο χώρο της δουλειάς, της γειτονιάς και του περίγυρου τους.
Είναι αυτές οι γυναίκες που με τη δική τους καθημερινή προσφορά σπρώχνουν με όλους τους τρόπους για την επίτευξη του πολιτικού στόχου της οργάνωσης, που δεν είναι άλλος από την ισότητα και την ισοτιμία των φύλων. Γνωρίζουμε καλά, πως οι συναγωνίστριες που τιμούμε σήμερα ήταν πάντα εκεί για να εκπληρώσουν όλα τα καθήκοντα που τους ανατέθηκαν, για τις εκδηλώσεις της ΠΟΓΟ και του λαϊκού κινήματος, τις εκστρατείες της οικονομικής ενίσχυσης, τη συμμετοχή σε άλλα οργανωμένα σύνολα. Ήταν εκεί με πρωτοβουλίες για τοπικές δράσεις, γιαα να βοηθήσουν όσες και όσους έχουν ανάγκη, χωρίς πολλές φορές να το μάθει κανείς.
Στο πρόσωπο τους, τιμούμε τις χιλιάδες καθημερινές γυναίκες. Γυναίκες του μόχθου και της εργασίας, λαϊκές αγωνίστριες, οι οποίες στα 75 χρόνια ζωής και δράσης της οργάνωσης μας, σήκωσαν το βάρος της οικοδόμησης και της μαζικοποίησης του κινήματος. Αυτές στις οποίες στηρίχθηκαν όλα όσα κατακτήσαμε. Αυτές τις γυναίκες οι οποίες όλες μαζί και η κάθε μια ξεχωριστά, αποτέλεσαν την κινητήριο δύναμη της ΠΟΓΟ. Αυτές από των οποίων το παράδειγμα αντλούμε και θα συνεχίσουμε να αντλούμε μέχρι την τελική δικαίωση των στόχων μας.
Αγαπητές φίλες και φίλοι, Αγαπητές συναγωνίστριες,
Αν ανασκοπήσουμε την ιστορία της Οργάνωσης και του κινήματος μας θα δούμε ότι σε καιρούς που η δεξιά και η εθναρχία, ήθελαν τις γυναίκες περιορισμένες στο σπίτι, οι γυναίκες της εργατικής τάξης υπήρξαν πρωτοπόρες. Οργανώθηκαν στη συντεχνία για να διεκδικήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα και συμμετείχαν σε επίπονες και αιματηρές απεργίες στα φέουδα, στα μεταλλεία, στα νηματουργεία, στα εργοστάσια. Εμπλάκηκαν πρώτες στην πολιτική μέσα από τη συμμετοχή τους στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου και μετέπειτα στο ΑΚΕΛ. Δημιούργησαν την πρώτη μαζική οργάνωση γυναικών, την ΠΟΔΓ, προκάτοχο της ΠΟΓΟ. Έφτασαν σε όλες τις πόλεις και τα χωριά. Σε κάθε συνοικία και σε κάθε γειτονιά. Διοργάνωσαν σθεναρές και μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στον φασισμό. Υπήρξαν η ραχοκοκαλιά που κράτησε το κίνημα της Αριστεράς στην Κύπρο όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες κήρυξαν το κόμμα και τις οργανώσεις του παράνομες. Στάθηκαν ενάντια στον ΕΟΚΑΒήτικο φασισμό, κάποιες μάλιστα φυλακίστηκαν. Βρέθηκαν στο πλευρό όσων πλήγηκαν το μαύρο καλοκαίρι του 1974 τη στιγμή που και οι ίδιες θρηνούσαν αγαπημένους, περιουσίες, πατρίδα. Έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τον αγώνα για επανένωση της πατρίδας και του λαού μας με πρωτοβουλίες που δεν περιορίστηκαν μόνο στην Κύπρο και έτειναν το χέρι τους στις Τουρκοκύπριες συμπατριώτισσες μας γνωρίζοντας καλά πως αυτά που μας χωρίζουν είναι μόνο τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και πως απέναντι σε αυτά πρέπει μαζί να παραταχθούμε. Στάθηκαν δίπλα στο ΑΚΕΛ και στο λαϊκό κίνημα, στις μικρές και μεγάλες μάχες. Βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή και έξω από τα σύνορα της μικρής μας πατρίδας και στάθηκαν αλληλέγγυες σε διεθνιστικούς αγώνες, δίπλα στους λαούς του κόσμου.
Τόλμησαν να καταγράψουν τα προβλήματα των γυναικών σε περιόδους που οι γυναίκες περίπου δεν είχαν το δικαίωμα να αρθρώσουν λόγο. Διεκδίκησαν τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών της Κύπρου: το δικαίωμα στη ψήφο, στην ισομισθία , την κατάργηση της προίκας. Συνέβαλαν στην θέσπιση και μετέπειτα βελτίωση του οικογενειακού δικαίου, της νομοθεσίας ενάντια στην ενδοοικογενειακή βία και τη βία κατά των γυναικών. Απαίτησαν μέτρα για την προστασία της μητρότητας και τη στήριξη ευάλωτων ομάδων γυναικών όπως οι μονογονιοί. Διεκδίκησαν δομές φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων. Βρέθηκαν στο πλευρό όσων το είχαν ανάγκη με χιλιάδες δράσεις αλληλεγγύης σε τοπικό και επαρχιακό επίπεδο. Ανέπτυξαν δράση στον τομέα του πολιτισμού και ανάδειξαν υγιή γυναικεία πρότυπα. Αποτέλεσαν τον ενεργό και συμπαγή πυρήνα του γυναικείου κινήματος της Κύπρου και έδωσαν ώθηση σε κάθε διεκδίκηση και κατάκτηση των γυναικών του τόπου μας.
Αυτή είναι η παρακαταθήκη μας! Αυτή την ιστορία είναι που καλούμαστε να συνεχίσουμε σήμερα, που ζούμε στην εποχή όπου οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες είναι πιο μεγάλες από ποτέ, που η ακρίβεια, η εργασιακή ανασφάλεια, το μισθολογικό χάσμα, η φτώχεια, η έμφυλη βία, οι περικοπές σε κοινωνικές υπηρεσίες τσακίζουν τις γυναίκες! Που οι συνθήκες ζωής για τις λιγότερο προνομιούχες, τις γυναίκες της εργατικής τάξης, τις χαμηλοσυνταξιούχες, τις χαμηλά αμειβόμενες, τις γυναίκες με αναπηρίες, τις μονογονιούς, τις μετανάστριες, τις γυναίκες ΛΟΑΤΚΙ είναι αντίξοες, χωρίς αυτό να αποτελεί σχήμα λόγου.
Σήμερα καλούμαστε να κοιτάξουμε με περηφάνια αυτή την παρακαταθήκη, να πάρουμε θάρρος και να αγωνιστούμε ακόμη πιο έντονα κόντρα στην ανισότητα, κόντρα στην εκμετάλλευση. Ενόψει και των επερχόμενων Βουλευτικών Εκλογών απαιτείται να συσπειρωθούμε στις γραμμές της Αριστεράς, να δώσουμε φωνή στους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, να σταθούμε απέναντι στα συμφέροντα των τραπεζών, στα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών που βρίσκουν τρόπους να εξυπηρετούνται με όλους τους τρόπους, όπως είδαμε προσφάτως και κάτω από το τραπέζι.
Κι ακόμη, στις μέρες που ζούμε, πρέπει να φωνάξουμε πως η ακροδεξιά, ο φασισμός και ο συντηρητισμός σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο επιχειρούν να μας γυρίσουν πίσω, αμφισβητώντας δικαιώματα που κερδήθηκαν με αγώνες και επαναλαμβάνοντας γραφικά πως η θέση της γυναίκας είναι στο σπίτι, στην φροντίδα των παιδιών και της οικογένειας. Δικό μας καθήκον είναι να αγωνιστούμε για την επανένωση του τόπου μας, ενώ ταυτόχρονα επαγρυπνούμε για την ειρήνη την ώρα που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους φαίνεται πως θέλουν να σπείρουν την φωτιά και τον όλεθρο σε κάθε γωνιά της γης.
Αυτών λεχθέντων, επανέρχομαι στον σκοπό για τον οποίο βρισκόμαστε σήμερα εδώ. Αγαπητές μας συναγωνίστριες Κίκα, Κούλα, Παρασκευού, Χρυστάλλα, Ειρήνη Ππίριλου, Ρίτα, Ελένη, Κυριακή και Ελένη, η σημερινή εκδήλωση δεν είναι μια τυπική εκδήλωση. Οφείλω να σας μεταφέρω τη θέρμη με την οποία ανέλαβε τόσο το τοπικό κίνημα όσο και το Επαρχιακό Συμβούλιο της ΠΟΓΟ Λάρνακας αυτή την πρωτοβουλία καθώς και την προσμονή των στελεχών για μια σεμνή αλλά ταυτόχρονα πετυχημένη εκδήλωση. Εκ μέρους λοιπόν του Γυναικείου Κινήματος της ΠΟΓΟ, σας ευχαριστούμε θερμά για την δράση και την προσφορά σας. Σας ευχαριστούμε που δώσατε και συνεχίζετε να δίνετε το παράδειγμα, που είσαστε και θα παραμείνετε φάρος στους καθημερινούς μας αγώνες. Να είσαστε πάντα καλά!
Με αυτή την ευκαιρία, συγχαίρω την ΠΟΓΟ Κιτίου για την δράση της, η οποία βλέπουμε ότι αναπτύσσεται συνεχώς και βέβαια προσβλέπουμε σε ακόμη περισσότερα.
Σας ευχαριστώ πολύ!
18 Ιανουαρίου 2026